Een mooie heupworp

Een mooie heupworp

Era Renomar blijft op koers in de Belgische beker. Het voorbije weekeinde gingen Mechelen (3-8) en Luik (6-4) voor de bijl. Na vijf wedstrijden racen de roodwitten met het maximum van de punten door de voorronde. En Peter Bartek demonstreerde de uki goshi- heupworp aan de Vorselaarse baan.

 

Het ‘Hertals’ uur treft nu ook de matchen van HYC. Toen ref Ramon Sterkens zondag de eerste face-off leidde, was de hoofdtribune nog bijna leeg. Misschien gelukkig maar want HYC bakte er in het begin helemaal niks van. Kevin Van Looveren hield zijn ploeg bijna een kwartier overeind. Toen scoorde Alexandre Bremer de verdiende 0-1 voor de bezoekers. Die goal en een ondertussen volle tribune leek de Herentalsenaren te hebben gewekt. Yente Fransen besloot een mooi opgezette powerplay achter doelman Prodi (1-1). De Kempische machine bleef nochtans sputteren. Henry Bryan zette de thuisploeg opnieuw achter (1-2) en wanneer Era Renomar kort na de eerste hervatting een penaltyshot tegen kreeg – in overtal nota bene- leek een ramp in de maak. Gelukkig keerde een prima Kevin Van Looveren die Luikse kans.

 

Het bleek het keerpunt in de match. Vincent Morgan stelde gelijk (2-2) en ondanks een tweede goal van Henry Bryan (2-3) ging HYC erop en erover. Binnen èèn minuut waren het de Bulldogs die in de achtervolging moesten na doelpunten van Mitch Morgan (3-3) en Kyle Brothers (4-3) Toegegeven: doelman Prodi van Luik had zondag niet zijn beste vorm te pakken. Hoog of laag, links of rechts. De keeper grabbelde er geregeld naast.

 

Er naast pakken deed Peter Bartek kort na de tweede herneming niet. Tot schade en schande van een dribbelende Bulldog. De brave jongen schaatste vol overtuiging over de middenlijn toen hij kennis maakte met een Slowaaks achterwerk. Een mooie heupworp in het judo spreekt de supporter aan, in het ijshockey is een geslaagde hip-check het nec plus ultra van de verdedigingswapens. Voor de defence is het een riskante onderneming. Zet je de kont naar je tegenstrever en die glipt voorbij dan sta je bijna letterlijk met de billen bloot. Bovendien bestaat de kans dat de scheidsrechter je gedurfde inzet bestraft met een penalty omwille van een slepend been of nog meer ongein ‘ter bescherming van de integriteit van de tegenstrever’. De Bartek-check was evenwel perfect. Als uit het niets botste zijn opponent op een rots. Meteen begon het slachtoffer aan een gestrekte buiteling, nog het meest te vergelijken met een ongecontroleerde flikflak. Op het toppunt van de tuimelperte bevonden zijn schaatsen zich precies in een hoek van 180° boven het ijs om dan sierlijk doch pijnlijk terug op de ‘vaste’ te belanden. Omwille van de verschafte pret krijgt Peter Bartek dit keer onze trofee van ‘kabinetstukje van de week’.

 

Hoewel ook Paul Vincent van Luik er spraak op kon maken. Nadat zijn ploeg door Mitch Morgan op een 5-3 achterstand was gezet, dacht de Luikse coach de situatie recht te zetten door zijn inderdaad zwakke keeper te vervangen door een veldspeler. Met nog VIJF minuten op de klok nota bene. Uiteraard weet het kleinste kind dat de zege voor HYC dan binnen is. In vroegere tijden stak een mens dan gerustgesteld een sigaar op maar dat mag niet meer. Nu kan men alvast de bel beginnen luiden voor de treffer die zeker volgt. Mitch Morgan kreeg de eer om de 6-3 op het bord te zetten. Dat was niet de eindstand. Michael Distate milderde bij een late powerplay nog tot 6-4. Volgende week moet HYC zijn leidersplaats gaan verdedigen in het hol van de Bulldogs. Een lastige trip die een gemakkelijker vervolg krijgt in de thuismatch tegen Turnhout.